သဗ္ဗညု ကျောက်စိမ်းစေတီတော်

 မြန်မာပြည်တွင်ကျောက်စိမ်းစတီ(၂)ဆူရှိပါတယ်။ တစ်ဆူကအမရပူရမြို့နယ်မှာရှိပြီး တစ်ဆူကတော့ နွားထိုးကြီးမြို့နယ် မှာတစ်ဆူရှိပါတယ်။ ယခုပုံမှာ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်မှာရှိသာ‌‌စ‌တီဘုရားဖြစ်ပါတယ်။အများသိပြီးဖြစ်နေပေမယ့် မသိရှိသေးသောသူများအတွက်ပါ။

    ၆-၁၁-၂၀၂၀ ခုနှစ် နံနက် ( ၀၈:၃၀ )



              ယောနယ်ဒေသက ရောင်ဒူးတို့အစွဲအလမ်း

 ယောနယ်ဒေသတွင် ရောင်ဒူးဟူသောတောင်သားလူမျိုးတစ်ဦးနေထိုင်လျက်ရှိပါသည်။ တောင်သားဆိုလျှင် လူသိနည်းပါသည်။ တောင်သားအကြောင်းလေ့လာဖော်ထုတ်ရေးသားမှုနည်း၍ပင်ဖြစ်ပါသည်။တောင်သားတို့သည် ၎င်းတို့ကိုတောင်သားဟူ၍ခေါ်ခြင်းထက် ရောင်ဒူးဟူ၍ခေါ်ခြင်းကိုသာနှစ်သက်တတ်ကြပါသည်။ ပြေးဝင်လာသူများကို တောင်သားစကားဖြင့် 'ရောင်ဒူး' ဟုခေါ်ပါသည်။တောင်သားတို့သည်ပြေးဝင်လာသူများဖြစ်ကြောင်း သမိုင်းအထောက်ထားလည်းရှိပါသည်။

  တောင်သားအစ ပျူက

 ပုဂံပြည့်ရှင်သမုဒ္ဒရာဇ်မင်း၏မိဘုရားမှာ စန္ဒာဒေဝီဖြစ်သည်။ စန္ဒာဒေဝီမောင်မှာ ပန်းပဲသမား ငစိန့်ဖြစ်သည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက်စလုံးပျူလူမျိုးများဖြစ်သည်။ သမုဒ္ဒရာဇ်မင်းကြီးကိုတပါးသူကုန်းချော၍ငစိန့်မှာသေမိန့်ချခံရသည်။ ငစိန့်နှင့်ဆွေမျိုးများအားလုံး ပုဂံပြည်မှ ပခန်းကြီးနယ်၊ သံဖိုကြီးသို့ပြေးရသည်။ ရှမ်းစစ်သည်တို့လိုက်လာသည်။သည်မှယောနယ်ဒေသဘက်သို့ပြေးရသည်။ တောင်ကုန်းတောင်တန်းတို့ကိုဖြတ်ကျော်ရသည်။ မိန်းမသားတို့မှာ ပင်ပန်းလာသည်။ သက်လုံမကွဲစေရန်ရင်မှာတဘက်စည်းရတော့သည်။ တောင်ကြီးမှာပုန်း၍ပြေးရသဖြင့် ၎င်းတောင်ကိုပုန်းတောင်ဟုခေါ်ခဲ့သည်။ ပုန်းတောင်အနောက်ဘက်ရောက်သောအခါရှမ်းစစ်သည်တို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်ကိုငစိန်တို့မြင်ကြ၍ ငစိန်တို့ဝမ်းသာလွန်း၍ညာသံပေးသည်။ ပြေးလည်းပြေးကြသည်။ ထိုတောင်ကို ပုန်းညာဟုခေါ်ခဲ့သည်။ပုန်းတောင် ပုန်းညာမှသည် နောက်ကာလကြာသောအခါ ပုံတောင်ပုံညာဟူ၍ ပြောင်းလည်းခေါ်လာကြသည်မှာယနေ့အထိဖြစ်သည်။

  ရှမ်းစစ်သည်ရန်ကိုကြောက်၍ ရှောင်ရင်းတိမ်းရင်း ပြေးရင်းလွှားရင်း စကားတစ်မျိုးထွင်၍ ပြောကြသည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးကဲ့သို့လည်းအသွင်ဖျောက်၍နေကြသည်။ ထိုမှစ၍ တောင်သားစကား၊ တောင်သားလူမျိုးဟူ၍ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။ ယောနယ်ဒေသတွင်တောင်သားတို့မူရင်းဇာတိမှာ - ထီးလင်းမြို့နယ် ၊ သံပုရာကျေးရွာအနောက်ဘက်စခန်းဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်ကယင်းနေရာကို ရောင်းပြားရွာဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းဒေ

သမှစ၍ တောင်သားလူမျိုးတို့အခြားနေရာဆီသို့ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

သံပုရွာကျေးရွာသည် ရှေးကျသောတောင်သားဒေသဆိုလျှင် မမှားနိုင်ပါ။

   ဝတ်စားဆင်ယင်မှု

      တောင်သားအမျိုးသားတို့မှာ မြန်မာကဲ့သို့ဝတ်စားဆင်ယင်သည်။အမျိုးသမီးတို့မှာထမီအဖြူထည်သက်သက်ကိုသာဝတ်ဆင်သည်။ ထမီမှာ ဗမာအမျိုးသမီးအချို့ ဝတ်ဆင်သောစကတ်နှင့်တူသည်။ ကိုယ်ကာယအထက်ပိုင်းတွင်မည်းတဘက် (မည်းစောင်ရှည်) ကိုချိုင်းအောက်မှလျှို၍ ရစ်ပတ်ကာရင်သားကိုဖုံးမိအောင်စည်းသည်။ အနီရောင်တဘက်ဆိုလျှင် အပျို၊ အမည်းရောင်တဘက်ဆိုလျှင် အအို ခွဲခြားသိနိုင်ပါသည်။ ရှမ်းစစ်သည်ကိုကြောက်၍ တောင်ပေါ်မှာပြေးရစဉ်ကသက်လုံမကွဲအောင် ရင်မှာတဘက်စည်းခဲ့ရသည်ကို အမြဲသတိရစေရန်ရင်မှာတဘက်စည်းရသည်ဟုထင်မိပါသည်။ ထီးလင်းမြို့နယ်ဝက်သက်ကျေးရွာတွင်ရိုးရာဝတ်စုံအမြဲဝတ်ဆင်သောအဖွားအိုများကိုတွေ့နိုင်ပါသေးသည်။ အသက်ငယ်သောတောင်သားအမျိုးသမီးတို့မှာ နေ့ကြီးရက်ကြီးများနှင့်ဗုဒ္ဒပူဇနိယပွဲတော်၊ ဆွမ်းဆန်စိမ်းလောင်းလှူပွဲများတွင်သာရှေးထုံးစံအတိုင်းရိုးရာဝတ်ဆင်ကြသည်။ အခြားအချိန်များတွင် တောင်သားရိုးရာဝတ်စုံမဝတ်ကြတော့ပါ။

    ပျော်စံရာမြေ

တောင်သားတို့သည် ထီးလင်းမြို့နယ်၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ ဆောမြို့နယ်တို့တွင်အောက်ပါအတိုင်းနေထိုင်လျက်ရှိပါသည်။

    ထီးလင်းမြို့နယ်

ထန်းပင်ကုန်း။ တောရောင်း ၊ ပဇင်းချောင်၊ ဝါးဘိုးချောင်၊ ဝက်သက်ရွာမ၊ ဝက်သက်မြောက်၊ အိုင်းမ ၊ ရွှေခုံတိုင်၊ဇီးတော ၊ အုံးတော ၊ ကျောက်အုပ်၊ ကြာဥယျာဉ် ၊ ဟင်းခွတ်ကုန်း၊ သံပုရာ ၊ ဆေးမင်းတော ၊ အကြည်ဝါးဘင်း ၊ ထိန်တိုင်း။

    ဂန့်ဂေါမြို့နယ်

တောင်လုံး ၊ တောင်ယာပြင် ၊ ဇီးပြား ၊ စံပယ် ၊ စင်ပုံ ။

    ဆောမြို့နယ်

ရေရှင် ၊ တောင့်တက် ၊ ပြင်လယ် ၊ ကံကြီး ၊ ရင့်ရဲ ၊ ဇံတော ၊ ပေါက်ခေါင်း ၊ ငလွန်း ၊ ကျောက်ထု ၊ တေး ၊ ပန်းဆန် ၊ ကျောက်မြ ၊ မီအယ် ၊ ရွာသာ ၊ အညာပန်းပလွန်း ၊ ကျောက်စစ် ၊ ကံချောင်း ၊လက်မွန် ၊ ပေါက်တော၊ ငှက်ချောင် ၊ အညာကတင်း ၊ အကြည်ကတင်း ၊ ရင့်ရဲချောင်း ၊

ကံအိုး ၊ ကြီး ၊ နွာသိုး

     ကင်ပွန်းတောင်းဓလေ့

 တောင်သားအိမ်သို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတည်းခိုလျှင် ကင်ပွန်းဖိုး ၊ ငွေတမတ် ၊ ဆန်တစလယ်ပေးရပါသည်။ ကင်ပွန်းဖိုးမပေးလျင်အိမ်ရှင်မှာခိုက်တတ်သည်ဟူသောအယူရှိပါသည်။ တောင်သားအိမ်တည်းခိုသော ဧည့်သည်သည် ပစ္စည်းမမေ့အောင်သတိထားရသည်။အကယ်၍ဧည့်သည်သည် ပစ္စည်းမေ့ကျန်ခဲ့ပါက အိမ်ရှင်ကို ကင်ပွန်းဖိုးပေးရသည်။ အိမ်ရှင်ကလည်း ကင်ပွန်းဖိုးတောင်းတတ်သည်။ တောင်သား၏ကျွဲ (သို့) နွား တောထဲမှာကြိုးငြိလျင်ဖြုတ်ပေးပါကဖြုတ်ပေးသူကိုကျွဲ နွားပိုင်ရှင်ကကင်ပွန်းဖိုးပေးရသည်။ ကြိူးကိုယူသွားပါမူ ကင်ပွန်းဖိုးမပေးရတော့ပါ ။ ရေနစ်နေသောတောင်သားကိုကယ်လျင်ကယ်သူအာတောင်သားကကင်ပွန်းဖိုးပေးရသည်။ တောင်သားကိုယ်တိုင်ကမူ ရေနစ်သူကိုကယ်ရိုးထုံးစံမရှိချေ။ ကိုယ့်အိမ်မဟုတ်ဘဲတောင်သားအိမ်တွင်ကလေးမွေးမိပါက ကလေးအမေသည် အိမ်ရှင်ကိုချည်ခုနှစ်မျှင် ၊ ဆန်နည်းနည်းဖြင့်ကင်ပွန်းဖိုးပေးရပါသည်။ တောင်သားအိမ်မှာသွေးထွက်သယိုဖြစ်ပါက အိမ်ရှင်သည် ကင်ပွန်းဖိုးတောင်းတတ်ပါသည်။ ကင်ပွန်းဖိုးတောင်းဓလေ့ရှိသော်လည်းမိမိတို့ကလေးအား ကင်ပွန်းတတ်ဓလေ့ ခေါ် အမည်ပေးမင်္ဂလာလုပ်လေ့မရှိပါ။ အိမ်တောင်ဖက်တဦးဦးက ဗမာဖြစ်ပါက ကင်ပွန်းတပ်မင်္ဂလာပြုလုပ်လေ့ရှိပါသည်။

       အသုဘကိစ္စ

  အသုဘကိစ္စကိုရက်စုံမထားရပါ။ ရက်စုံထားလျင်ရွာမှာမကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်တတ်သည်။ မိုးခေါင်တတ်သည် ဟုအယူစွဲရှိသည်။ သုဿန်ပို့ပြီးမိမိအိမ်သို့တန်းမပြန်ရ။ အသုဘအိမ်သို့ဝင်ပြီးမှ မိမိအိမ်သို့ပြန်ရ၏

တရွာသား တရွာသို့ အသုဘကိစ္စထွက်လာလျင်လည်းအသုဘအိမ်သို့ဦးစွာသွားရောက်ကူရမည်။ ကျန်အိမ်သို့နောက်မှဝင်ရမည်။ သို့မဟုတ် တခြားအိမ်သို့ဝင်မိပါကအဝင်ခံရမည့်အိမ် နိမိတ်မကောင်း ဟူ၍ယုံကြည်ကြသည်။အကူငွေကိုလည်းသွားမည့်သူကို ကြိုတင်၍ငွေပါးမထားရပါ။ ထိုသူသွားချိန်မှသာပါးရသည်။ ငွေပါးခံရသူမှာအမင်္ဂလာဟူ၍အယူရှိသည်။

     အသုဘရှိသည့်အိမ်သည်ကိစ္စအတွက်တခြားအိမ်မှဓါတ်မီးငှား၏ပြန်ပို့သောအခါ အိမ်ရှင်၏လက်ကိုချည်ခုနစ်မျှင်ချည်၍ ကင်ပွန်းဖိုးပေးရ၏ အသုဘအိမ်ကားနေရာကျဉ်းသည်ထို့ကြောင့်အသုဘလာသူတို့ကိုတခြားအိမ်၌ထမင်းကျွေး အသုဘအရှင်ကထမင်းလက်ခံကျွေးသောအိမ်ရှင်လက်ကိုချည် ၇ မျှင်ချည်ပီး ကင်ပွန်းဖိုးပေးရသည်။ တောင်သားသေလျှင် မီးသင်္ဂြိုပါသည်။

   

    ကျွဲခလောက်ဆွဲဓလေ့

   လူငယ်တို့သဘာဝ အချစ်လွန်၍ ကိုယ်ဝန်ရတတ်ကြသည်။ ကလေးအဖေမဖော်နိုင်လျင် အမျိုးသမီးလည်ပင်းမှာကျွဲခလောက်ဆွဲကာရွာကို ၇ ပတ်ပြည့်အောင် လှည့်ရမည်။အင်မတန်ဖြစ်ခဲပါသည်။ ဖြစ်လာလျှင်လည်း ယနေ့ထက်တိုင်ကျွဲခလောက်ဆွဲလှည့်ရပါသည်။ ဤသို့အပြစ်ပေးခြင်းဖြင့်နောင်တွင်မည်သူမျှဖြစ်မလာအောင်တားဆီးခြင်းဖြစ်သည်။

   ယခုအခါတောင်သားတို့ ခောတ်ပညာတတ်လာကြပီမို့အယူအဆအစွဲလမ်းများကိုပယ်ဖျက်လာကြပါပြီ။ တချို့အယူအဆ အစွဲလမ်းများကိုတောင်သားအချင်းချင်းကျင့်သုံးကြပြီး ဗမာတို့နှင့်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာ၌မကျင့်သုံးကြတော့ပါ။ သို့သော် ဘေးဒုက္ခအန္တရာယ်ကြုံလာပါက ရှေးကအတိုင်းကင်ပွန်းဖိုးတောင်းသော ဓလေ့ကားရှိပါသေးသည်။

    ငယ်စဉ်ကကြားဖူးသောမိုးဇာဗြောသီချင်းတွင် ကြောက်ဖွယ်ပေါတယ် ၊ ယောသူတို့ရွာဟူသောစာသားပါခဲ့သည်။ တကယ်ပဲငြောက်စရာကောင်းလား? စာရေးဆရာတချို့ကလည်းယောနယ်ကိုနောက်ခံထားစုန်း ကဝေဝတၳုများရေးခဲ့ကြသည်။တကယ်ပဲယောသည်လန့်စရာကောင်းပါသလား။? ယခင်ကကြားခဲ့သိခဲ့သလို ယောသည်ကြောက်စရာမဟုတ် ၊လန့်စရာလည်းမဟုတ်ပါ။ ရောက်ပြီးလျင်မပြန်ချင်သောအရပ်သာဖြစ်ပါသည်။ ပညာရှိပါသည်ဆိုသောစာရေးဆရာများဒေသတခုကိုမိမိကျော်ကြားလိုမှု့အတွက်အပုတ်မချစေချင်ပါ။ ပညာရှိတဦး၏ မှားယွင်းမှု့သည် တကမ်ဘာလုံးကိုမှားယွင်းစေနိုင်သည်ဟူသော အာရပ်စကားပုံရှိပါသည်။ တချိန်က ယော၏ မျက်နှာကို အိုးမဲသုတ်ခဲ့ကြ၍ ယောမှာအကျဉ်းတန်ခဲ့ပါသည်။ ပတ္တမြားမှန်လျင် နွံမှာနစ်သော်လည်း အရောင်မညှိုးသကဲ့သို့ ယောသည် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီဖြစ်ပါသည်။

   ထို့ကြောင့်ရောင်ဒူးတို့နေထိုင်ရာ ယောသို့လာချင်စိတ် တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဆိုပါလျှင် ဤဆောင်းပါးရေးသားသူနှင့် ယခုထပ်ဆင့်မျှဝေခံစားစေလိုသူ ကျနော်တို့ရေးသားပြုစု တင်ပြရကျိုးနပ်ပါသည်ဟူ၍ ခံယူမိပါသတည်း။

( စာကိုး - စာပေဗိမာန်မှ ၁၉၉၆ ခုနှစ် ထုတ်ဝေသောစောကြူမောင်

(ယောမြေ) ၏ တောင်သား ( သို့ ) ရေမြေကို အောင်နိုင်သူ )

  အောင်ဆန်းသိန်း ( ပခုက္ကူ ) ၏ စာအား ပြန်လည် မျှဝေခံစားစေပါသည်။

   ရက်စွဲ ( ၃-၉-၁၉ ) အချိန် ( ၁၈:၅၅ ) နာရီ

         ကျော်ထွန်း          

                                           ရွှင်လန်းချမ်မြေ့ကြပါစေ…

   

    ပျူ လက်ကျန်ရှင်းတမ်း"တစ်သောင်းခြောက်ထောင်၊ ရွှေနန်းဘောင်၌ ဥသျှောင်ကေရှင်၊
ထုံးကယဉ်နှင့် ဆံပင်မြိတ်လွတ်၊ ရွှေခြေကွပ်သည် ပိတ်လျှပ်ဖြူထွား၊ ဝတ်ဆင်ငြားလျက် ဆင်းစံနတ်တူ ၊ မိန်ဉာဏ်ဖြူသည် ချစ်သူဇနီး ပျူလှတစ်ပါး "
        (ပုဂံရာဇဝင်ဟောင်းမှ)


          • အေဒီ ၁၀၇ မှ ၁၅၂
             မဟာသမုဒ္ဒရာဇ်
            ရွှေနန်းအရှင်
            မြင်မြင်ချင်းတော်ကောက်
            ပျူကလျာ 'စန္ဒာ' မိဖုရားဘဝရောက်ခဲ့ပေမယ့်
            သမုဒ္ဒရာဇ်ကို 'စန္ဒာ' ချစ်ပါ့မလားလေ။
        • ချစ်လော မချစ်လော
            မစောကြောလို
            ပျူကလျာ အလှ နတ်တမျှ
            အလှဘုရင်ထိပ်ခေါင်
            ရှင်ဘုရင်အကြိုက် ဆောင်လိမ့်မပေါ့။
        • ပျူကလျာ စန္ဒာဒေဝီမှာ
            ပန်းပဲအရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့
            ငစိန့် ဆိုတဲ့ မောင်တော်အရင်းရှိလေသတဲ့။
        • တစ်နေ့…ငစိန့်က
            ယောက်ဖတော် ရှင်ဘုရင်ထံ
            ဓားတစ်လက်ဆက်သ
            ရွှေနန်းအရှင် ဓားအမြင်မှာ ဟန်မရလို့
            ငစိန့် ဓားအစွမ်းပြခဲ့ပေမယ့်
            နန်းရင်ပြင် တံခါးမှူးကြောင့်
            ရှင်ဘုရင် အမျက်စူးလို့
            ပန်းပဲငစိန့် မင်းဒဏ်သင့်အမိန့်ကျရပြီ။


        • ဘုရင့်မဟေသီ
            စန္ဒာဒေဝီမိဖုရား
            ဘုရင့်မယားဘဝထက်
            မောင်ျတာ့်ပြစ်ဒဏ်နဲ့အတူ
            ပျူဆွေမျိုးတစ်သိုက်
            ဘုရင်မသိခိုက်မှာ
            ဝေးရာ…ေေေ ဝေးရာသို့ထွက်ခွာ။
        • ပုဂံပြည်နဲ့ အလှမ်းကြီးကွာဝေးတဲ့
            ပခန်းသံဖိုကြီးကတစ်ဆင့်
            တောင်အထပ်ထပ် တောအသွယ်သွယ်
            ယောနယ်ဒေသသို့ ဦးတည်ပြေးရပြန်ပြီ ။
        • စန္ဒာကလျာ
            တောတောင်ကိုကျော်ဖြတ်
            ချောင်းမြောင်းကိုကူးခတ်
            တရစပ်မနား မောပန်းအားကြီးလွန်းလို့
            မိန်းမသားအားလုံး ရင်မှာတဘက်ထုံးနှောင်
            သက်လုံခိုင်အောင် အပြုံးမပျက် ဆက်လက်ချီတက်။


        • ရှင်ဘုရင်အမျက် တပ်ထွက်ရှာခိုင်း
            လိုက်တိုင်းမမီ ကလျာ ရှာမတွေ့
            ရှင်ဘုရင် ဘယ်ကြည်မွေ့နိုင်မလားလေ။
        • အို……
            ပျူစန္ဒာ မိဖုရားငယ်
            နန်းရင်ပြင်ထက်
            တောကိုတက်၊ တောင်ကိုကျော်
            ပုန်းကွယ် ၊ လျှိုးဝှက်
            ဘုရင့်အချစ်ထက်
            ဘာကိုများ ချစ်လေမလားလေ။
        • ယောနယ်က တောင်တန်း
            အတက်က ကြမ်းသနဲ့
            ယဲ့ယဲ့ကာ နွမ်းဟိုက်
            တောင်အဝိုင်မှာ ပုန်းကွယ်
            အသွယ်သွယ်စမ်းချောင်း
            ကျေးငှက်အပေါင်းရဲ့အသံ
            စန္ဒာ့ရင်ခုန်သံကလွဲပြီး
            ဘာဆို……ဘာမှ…။
        • ပုန်းတောင်ထိုမှ
            စခန်းချ 'တန့်တည်း'
            ကျင်းတူးပြီး ခိုအောင်း
            နေရာသစ်ကို ပြောင်းဖို့စီမံ
            အကြံရှာတော့ -- ညာသံပေးကာ တက်ကြဦးစို့တဲ့။
မှတ်ချက်
         - ပုန်းကာတက်ရသည့်တောင်ကို ပုန်းတောင်မှ ယခု ပုံ
           တောင်ဟုခေါ်ကြသည်။
         - ညာသံပေးပြီးတက်ရသည့်တောင်ကို ပုန်းညာတောင်မှ
           ပုံညာတောင်ဟုခေါ်ကြသည်။
         - ပုံတောင်၏အနောက်ဘက် စခန်းချတန့်တည်းရာနေ
           ရာသည် ယခုတန့်တည်းရွာအဖြစ် ထီးလင်းမြို့နယ်မှာ 
           တည်ရှိပါသည်။
         - ကျင်းတူးခိုအောင်းသည့်နေရာသည် ယခု ထီလင်းမြို့န
           ယ် ၊ ကျင်းရွာအဖြစ် တည်ရှိနေပါသည်။


         • တက်ရပြန်ပြီတစ်ခါ
            ပုန်းညာတောင်ထိပ်
            တိမ်လိပ်တွေက ဆိုင်းဆိုင်း
            မြူအမှိုင်းမှိုင်းမှာ
            ကလျာ ဘယ်လောက် မောရှာနေမလားလေ။
         • ပုံတောင် ၊ ပုံညာမှ သက်ဆင်း
            သက်ပြင်းကိုယ်စီချနိုင်ကြ
            မင်းဒဏ်ကလွတ်ရေး
            ကြံဆအတွေးမှာ
            အသံပြောင်း ၊ စကားပြောင်း
            အသွင်ပြောင်းအသစ်ဖြင့်
            တောင်သားလူမျိုး အဖြစ်ခံယူ
            ပျူတစ်ဖြစ်လည်း တောင်သားပါပဲ။
         • သြော်……
            ကာလတွေရွေ့လျား
            ပျူကလျာစန္ဒာ မျိုးဆက်များ
            ရှိမှ ရှိပါ့ဦးမလား
            စန္ဒာကိုယ်ပွါး ထားမှ ထားခဲ့ပါဦးမလား။
         • တစ်ချိန်က……
            စန္ဒာဒေဝီ ပြေးလွှားခဲ့ပုံရိပ်
            စန္ဒာ့အပါး ၊ စန္ဒာ့အနားမှာ
            ဖေးကူယုယ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိပါလေစနော်။
         • စန္ဒာကလျာအနား
            မောင်ဘုရားတစ်ယောက်မရှိ
            စန္ဒာသတ္တိကို ဘဝအရှိနဲ့
            ကြည့်မိပါ၏
         • ပုဂံရဲ့ ပဏ္ဏာ
            မဏိစန္ဒာအပါး
            ကျန်စစ်သားက လှံထမ်းစောင့်ရှောက်
            နှလုံးသားထမ်းစောင့်ရှောက်
            အသက်နဲ့လဲ စောင့်ရှောက်……ေ စောင့်ရှောက်။
         • စန္ဒာဒေဝီ မဏိစန္ဒာ
            စန္ဒာချင်းတူပေမယ့်
            ဘဝချင်းခြားနား အလှချင်း ခြားနား
            နှလုံးသားချင်း ခြားနား။
         • တကယ်တော့ ……
            အေဒီတစ်ရာစုက ကိုးရာစုအတွင်း
            ပျူခေတ် အဆက်ဆက်
            ပျူလူမျိုးတွေဖြန့်ကြက်ခဲ့ရာ
           ပျူနွယ်ဆက် နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုလူသား
            ဘယ်နေရာမှာ ပျူလက်ကျန်များ ရှိဦးမလားဘဲ ။


         • ယောနယ်ရောက်
            ပျူအလှ စန္ဒာ
            ပျူ စာမျက်နှာသစ်ဖွင့်လှစ်
            ကျစ်လျစ်စွာ ဖွဲ့စည်းခဲ့တဲ့တောင်သား
            ပျူအဆက်အနွယ်လားတဲ့။
         • နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစု ယောနယ်ကတောင်သား
            ပျူ မျိုးဆက်ဖွား ဟုတ် ၊ မဟုတ်
            စစ်တမ်းထုတ်ကြည့်စို့ရဲ့။


         • ပျူအစစ်သားအရိုးစု DNA တစ်ခု
            ယ္ခု ယောနယ်က တောင်သားလူမျိုး DNA တစ်ခု
            စမ်းသပ်တိုင်းတာမှု ပြုလိုက်ပါလျှင်
            ရရှိအဖြေ DNA သည်
            ဘာလော… ညာလော တွေးတောစရာများ
            ရှိဦးမလားလေ ။


         • ဟော……
            ပျူ အမေ (အီး) က
            သားငယ်ကို ပြောဖူးတယ်
            မင်းပတ်ပါးက (အဘိုး) က
            ဟိုး ပုပ္ပါးအရပ်မှာ ကျန်ခဲ့တယ်။


         • တို့အမေ မင်းအဘွား (အပေါင်) က
            အုန်းတွဲရွာအနား ပေါင်မင်းတောင် (အဘွားတောင်)
            မှာ ရှိနေလေရဲ့။


မှတ်ချက်
တောင်သားစကားဖြင့် အဘိုးကို ပတ်ပါးဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ပုပ္ပါးတောင်ကို (အဘိုးတောင်)ဟုလက်ခံကြပါသည်။
တောင်သားစကားဖြင့် အဘွားကို အပေါင် ဟုခေါ်ဆိုကြပါသည်။ အဘိုးကို အပီးဟုလည်းခေါ်ပါသည်။
ပေါင်မင်းတောင် (အဘွားတောင်) သည်ထီးလင်းမြို့နယ် အုန်းတွဲရွာအနီးတွင်ရှိပါသည်။


         • ပျူကလျာ စန္ဒာရဲ့အလှ
            ယောနယ်ကတောင်သားသူအလှ
            တစ်ထပ်တည်းကျ မကျ
            သက်သေပြရရင်
            ပီဏ ဂဏ ပီဏ ဝဒန
            ပီဏ ထန ပီဏ ဥရု
            ပီဏ ဇယန ဟုသျှတ္တရ ပါဠိတော်လာ
            မိန်းမလှအင်္ဂါရပ်ငါးပါးနှင့်ပြည့်စုံ
            နတ်မိမယ်ပုံသို့အလား
            တောင်သားတွေ ပျူ ဟုတ် မဟုတ်
            ပျူ လက်ကျန်ရှင်းတမ်းထုတ်ကြည့်ကြစို့ ။


        ဖြည့်စွက်ဖော်ပြချက်
-ြ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပျူလူမျိုးအဆက်ဟုဆိုသည့်ပျူတစ်ဖြစ်လဲ တောင်သားလူမျိုးများသည် ယ္ခုအခါ မကွေးတိုင်း ဂန့်ဂေါခရိုင် ဂန့်ဂေါ ထီးလင်း ကျောက်ထု ဆော မြို့နယ်အတွင်းကျေးရွာပေါင်း (၅၄)ရွာတွင်၎င်း ၊ စေတုတၳရာမြို့နယ်တွင်ရွာ(၃) ရွာတွင်၎င်း ၊ နေထိုင်လျက်ရှိပါသည်။


ကိုးကားချက်
• ယောမြို့က ပြန်ခဲ့တယ် (ဝင်းနွယ်၊ သစ်တော)
• လွမ်းဖွယ်ပေါတဲ့ တို့ယောမြေ (ေ ဒေါက်တာသက်လွင် )
• အရှင်ပဏ္႑ိတ (ဝက်သက်မြောက်ကျောင်းဆရာတော်)၏ မှတ်တမ်းများ


                         တီ-တီ- အေ (ေ ခေတ္တယောမြေ )


        ပြန်လည်မျှဝေခံစားစေသည် > > > > > > > > 
             
                                   K.T [ 22:53 ]